ภาวะทุพโภชนาการเป็นปัญหาสำคัญของผู้ป่วย โดยเฉพาะในช่วงที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อน เพิ่มระยะเวลาการนอนในโรงพยาบาลนานขึ้น อัตราการตายและค่าใช้จ่ายในการดูแลสุขภาพสูงขึ้น นอกจากนี้ยังพบว่า ภายหลังจากอยู่โรงพยาบาลมีปัญหาทุพโภชนาการเพิ่มขึ้นอีกร้อยละ 10-70 การให้โภชนบำบัดที่เหมาะสมในผู้ป่วยโรคเฉียบพลันหรือเรื้อรังเป็นความจำเป็นพื้นฐานในการดูแลผู้ป่วยร่วมไปกับการรักษาเฉพาะ เพื่อลดภาวะแทรกซ้อนที่จะตามมา ในทางปฏิบัติการลดอัตราการขาดสารอาหารในโรงพยาบาลสามารถได้รับอิทธิพลจากการดำเนินงานหลากหลายกลยุทธ์ทางด้านโภชนาการ เป็นที่ยอมรับกันดีว่าการขาดสารอาหารมีความเกี่ยวข้องกับอาการทางคลินิกที่ไม่พึงประสงค์ แม้ว่าข้อมูลที่แตกต่างกันในการศึกษามีหลักฐานแสดงให้เห็นว่าการให้โภชนาการอย่างเหมาะสมตั้งแต่ต้นสามารถลดอัตราการเกิดภาวะแทรกซ้อน ลดระยะเวลาการนอนโรงพยาบาล การกลับมารักษาซ้ำ อัตราการตาย และค่าใช้จ่ายในการดูแล เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์นี้จึงต้องมีทีมสหสาขาวิชาชีพประกอบด้วย นักกำหนดอาหาร พยาบาล และแพทย์ ในการทำงานร่วมกันอย่างต่อเนื่องในการดูแลผู้ป่วยให้ได้รับการดูแลโภชนาการ ทั้งขณะอยู่โรงพยาบาลและภายหลังจากกลับบ้าน

          การศึกษาที่ผ่านมาพบว่า ความรู้และทัศนคติในการดูแลด้านโภชนาการของพยาบาลภายหลังการฝึกอบรมดีขึ้น ชี้ให้เห็นว่าโปรแกรมการฝึกอบรมระยะสั้นช่วยเพิ่มความตระหนักรู้ของพยาบาลทางด้านโภชนาการ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากปัญหาของผู้ป่วยในปัจจุบันมีความซับซ้อนยิ่งขึ้น การพัฒนาศักยภาพของพยาบาลในการดูแลทางด้านโภชนาการทั้งด้านความรู้และทักษะการดูแลที่ทันสมัยจึงมีความสำคัญฝ่ายการพยาบาล คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี เล็งเห็นความสำคัญที่พยาบาลผู้ปฏิบัติงานควรได้รับความรู้ทางด้านโภชนาการที่ถูกต้อง ครบถ้วน เป็นไปตามแนวทางปฏิบัติทางการพยาบาล เสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้ ร่วมกันแลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างสหสาขาวิชาชีพ สร้างสรรค์แรงบันดาลใจของการคิดริเริ่ม สร้างสรรค์ และเพิ่มศักยภาพในการพัฒนาคุณภาพของการดูแลผู้ป่วยในด้านโภชนาการ